Od stycznia 1921 w sanatorium w Zakopanem leczył gruźlicę, której się nabawił w więzieniu niemieckim i na froncie, a od listopada w szpitalu w Rajczy, w którym od listopada 1922 pełnił funkcję oficera administracyjnego szpitala. Przydzielony w styczniu 1924 do 1 pułku lotniczego na stanowisko oficera mobilizacyjnego, a z dniem 31 stycznia 1924 przeniesiony w stan spoczynku.

W Warsztatach Rusznikarskich w Cytadeli Warszawskiej był od września 1924 kierownikiem strzelnicy i odbioru karabinów ręcznych. Od grudnia pracował w Warszawie w Zakładach Amunicyjnych „Pocisk” na stanowiskach: kierownik odbioru Fabryki Amunicji Artyleryjskiej, od sierpnia 1926 zastępca kierownika Wydziału Produkcji, od lutego 1929 kierownik Wydziału Sprzedaży, od października 1933 kierownik Wydziału Sprzedaży i Wydziału Ogólnego, a od maja 1934 był jednocześnie wicedyrektorem ds. administracyjnych Zakładów Amunicyjnych „Pocisk”. Na wymienionych stanowiskach był aż do wybuchu wojny, a od maja 1934 był równocześnie prokurentem Zakładów. Wiceprzewodniczący Zarządu Oddziału Związku Strzeleckiego i przewodniczący Zarządu Koła Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej przy zakładach. We wrześniu 1939 był reklamowany od służby wojskowej i ewakuował się przez Lublin, Kowel oraz Łuck do Lwowa.