Został aresztowany przez władze radzieckie, ale w listopadzie powrócił do Warszawy. Podczas okupacji mieszkał przy ul. Jaworzyńskiej 7. Od stycznia 1940 aż do wybuchu powstania warszawskiego kierownik biura komisarycznego zarządcy Zakładów Amunicyjnych „Pocisk” i Zakładów Przemysłowych „Boryszew”.
Od marca 1940 w konspiracji, a do stycznia 1942 był referentem w dziale niemieckiego przemysłu wojennego na terenie Generalnej Guberni w wywiadzie organizacji „Muszkieterów”. Dorywczo współpracował również z ZWZ od listopada 1941, a od marca 1942 pod pseudonimem „Alan” był w kierowanym przez Emila Kumora Wydziale Inwestycji i Zakupów Oddziału VII KG AK kierownikiem działu produkcji skrytek ruchomych. Otrzymał w listopadzie od dowódcy AK gen. Stefana Roweckiego „Grota” pochwałę na piśmie. Wspólnie z żoną uczestniczył w transportowaniu 105 mln zł, zdobytych podczas akcji „Góral”, która była przeprowadzona 12 sierpnia 1943. W dniu 18 listopada razem z ppłk. Władysławem Szczekowskim „Leszczycem” z Oddziału II KG AK został aresztowany przypadkowo na pl. Napoleona i osadzony na Pawiaku. W związku z brakiem dowodów winy został zwolniony 5 kwietnia 1944. W archiwum zachował się jego raport z 20 kwietnia o okolicznościach aresztowania i o treści przesłuchań w siedzibie Gestapo (AWIH: III/22/9, k. 28–29).