Mianowany został kierownikiem referatu budżetowego (finansowego) Wydziału Inwestycji i Zakupów Oddziału VII KG AK oraz pełnił nadal funkcję szefa bezpieczeństwa w Komendzie Miasta Warszawa, którą sprawował jeszcze przed aresztowaniem od października 1943. Walczył w czasie powstania warszawskiego w rejonie Hal Mirowskich. Po śmierci ppłk. Stanisława Thuna „Leszcza” zastępca p.o. szefa Oddziału VII (Biura Finansów i Kontroli) KG AK ppłk. Antoniego Kruczyńskiego „Pirata”. 31 sierpnia po ewakuacji kanałami ze Starego Miasta do Śródmieścia przy ul. Siennej i Mokotowskiej uczestniczył w produkcji granatów. 10 września 1944 został ranny przy ul. Złotej. Od 15 września był referentem personalnym i zastępcą mjr. Łobarzewskiego „Skałki”, który był szefem Wydziału I sztabu Komendy Okręgu Warszawa AK.
Kiedy oddziały powstańcze skapitulowały przebywał w oflagach: Bergen-Belsen, Fallingbostel, Gross-Born, Sandbostel i Lubeka. 2 maja 1945 po uwolnieniu przez oddziały brytyjskie z niewoli, był od czerwca sekretarzem i zastępcą płk. Karola Ziemskiego, który był przewodniczącym Komisji Weryfikacyjnej AK, a znajdującej się na terenie brytyjskiej strefy okupacyjnej w Niemczech. W 1948 wyjechał do Francji po likwidacji polskich ośrodków wojskowych i osiadł w Paryżu.