Pawieł Grigorjewicz Poniedielin, ros. Павел Григорьевич Понеделин (ur. we wsi Parnikowo w powiecie jurjewskim, zm. 25 sierpnia 1950 w Moskwie) – rosyjski, a następnie radziecki wojskowy (generał major).
Życiorys W 1914 został zmobilizowany do Armii Imperium Rosyjskiego. Brał udział w I wojnie światowej. W 1916 ukończył 4 szkołę praporszczików w Moskwie. W 1917 dowodził batalionem Frontu Zachodniego. W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej. W czasie wojny domowej w Rosji walczył m.in. przeciwko Polakom. Został ranny.
W kolejnych latach dowodził pułkiem, a potem brygadą. W 1926 ukończył akademię wojskową im. Frunzego w Moskwie, po czym od października 1927 pełnił w niej funkcję wykładowcy taktyki. Następnie stał na czele OSOAWIACHIMA w Leningradzie. W kwietniu 1933 objął dowództwo jednej z dywizji strzeleckich Uralskiego Okręgu Wojskowego. Na początku 1934 został komendantem leningradzkiej szkoły piechoty im. Sklianskiego. W 1938 został awansowany do stopnia kombriga. Objął funkcję szefa sztabu 1 Korpusu Strzeleckiego.