Dom Mądrości Główny ośrodek ruchu tłumaczeniowego w Bagdadzie stanowił Dom Mądrości (Bajt al-Hikma) – instytucja założona w 830 roku przez kalifa Al-Mamuna (lata panowania 813-833). Łączyła ona bibliotekę, centrum tłumaczeniowe oraz akademię. Ponadto, mieścił się tam m.in. dział tworzenia kopii i obserwatorium astronomiczne. Biblioteka Domu Mądrości była zbiorem największych dzieł tamtych czasów. Imponował również jej rozmiar, w szczytowym momencie mieściła ona bowiem 400 tysięcy rękopisów. Pisma gromadzone w bibliotece sprowadzane były przez delegacje kalifa. Kategoryzowano je językami, każdy dział posiadał swojego opiekuna. Choć bibliotekę założył Al-Mamun, swój początek ma ona jeszcze za panowania jego ojca, Haruna ar-Raszida. Kalif ten ustanowił Skarbnicę Mądrości (Chizanat al-Hikma), będącą prywatną biblioteką władcy. To jednak jego syn przekształcił ją w ośrodek zrzeszający i wspierający pracę uczonych, który to ośrodek objął następnie swoim patronatem. Działalność naukowa i tłumaczeniowa prowadzona w Domu Mądrości stanowiła o potędze imperium Abbasydów, czyniąc z niego prawdziwe centrum kulturalno-naukowe ówczesnego świata.