zbombardowano Śródmieście, Stare Miasto, okolice Bramy Portowej i Mostu Długiego. Kolejne duże naloty nastąpiły 11 kwietnia 1944 (650 bomb i min oraz 18 tys. fosforowych bomb zapalających, zrzuconych m.in. na stocznie), 13 maja (1700 bomb), 22 maja, 7 lipca, 7/8 sierpnia, 17/18 sierpnia, 29/30 sierpnia, 17 września oraz 6 i 7 października. Największe zniszczenia spowodowały naloty dywanowe 17/18 i 29/30 sierpnia 1944.
W następnych miesiącach lotnictwo alianckie bombardowało głównie zakłady w Policach (fabryka benzyny syntetycznej). Miasto Szczecin było ostrzeliwane przez artylerię radziecką (w tym okresie wycofujące się wojska niemieckie niszczyły mosty, łączące lewobrzeże Szczecina z Prawobrzeżem i wyspami Międzyodrza).
Demontaż W maju 1945 roku Rosjanie narzucili stronie polskiej porozumienie, zgodnie z którym poniemieckie urządzenia przemysłowe, które nie mieściły się w granicach II RP, a znalazły się w granicach powojennej Polski zgodnie z postanowieniami konferencji jałtańskiej, stają się współwłasnością ZSRR i Polski w proporcjach 70:30. W praktyce udziały te były zróżnicowane w różnych zakładach (były negocjowane).