Potwierdzono dekret rządu Litewsko-Białoruskiej SRR z 1919 roku, który ustanawiał w republice cztery języki państwowe: białoruski, jidysz, polski i rosyjski, zapowiedziano podjęcie działań na rzecz utworzenia systemu wychowania przedszkolnego i edukacji szkolnej, szkół zawodowo-technicznych i techników. Jako podstawę ich działalności założono zasadę szkoły pracowniczej i ojczystego języka nauczania. W celu przygotowania kadr utworzono szeroką sieć kursów białoruzoznawstwa. W 1921 roku otwarty został Białoruski Uniwersytet Państwowy, a w 1922 roku – Instytut Kultury Białoruskiej.
W okresie formowania się państwa radzieckiego na początku lat 20. XX wieku kwestia białorutenizacji jako elementu ogólnoradzieckiej polityki narodowościowej stanowiła część sporu i obiekt ostrej walki politycznej w łonie Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików) (RPK (b)). Znaczna część jej działaczy określała się jako zwolennicy światowej rewolucji proletariackiej i występowała przeciwko tworzeniu nowych bytów państwowych na terytorium dawnego Imperium Rosyjskiego, w tym przeciwko istnieniu Białoruskiej SRR.