Wyrażenie "cztery rodzaje samadhi", które występuje tylko w szkole tiantai, nie opisuje czterech stanów samadhi, ale cztery rodzaje uprawiania czy też praktykowania samadhi. W swoim traktacie Mohe zhiguan (Traktat o wielkim uspokojeniu i wnikliwości) Zhiyi podaje klasyczną już definicję tych czterech rodzajów samadhi: Jest wiele metod praktyki, ale możemy je podsumować jako cztery rodzaje: (1) ciągłe siedzenie, (2) ciągłe chodzenie, (3) częściowo chodzenie, częściowo siedzenie i (4) ani chodzenie, ani siedzenie. Odnosząc się do nich zbiorowo jako do "samadhi" mamy na myśli to, co nastraja, koryguje i stabilizuje umysł. Dazhidu lun (Traktat o wielkiej doskonałej mądrości) nadmienia: "Umiejętność naprawienia umysłu na miejscu i przebywania tam bez zbaczania - jest nazywane samadhi". Takim "jednym miejscem" jest Dharmadhatu i poprzez prawdziwą wnikliwość możecie przebywać tam i nigdy nie być poza nim. Te cztery rodzaje aktywności tworzą wspierający warunek [do medytacji]. Przez spostrzeżenie umysłu i uciekanie się do wspierającego warunku [czterech aktywności] nastraja się i koryguje [umysł]. Dlatego nazywamy je samadhi.