Prace Nanyuego Huisi (nauczyciela Zhiyi) oraz różne odniesienia z biografii Huisi i jego uczniów wykazują, że właściwie wszystkie te rodzaje praktyki były używane w społeczności prowadzonej przez Huisi i to jako stała i regularna forma medytacyjna. Nawet w swoim ostatnim kazaniu do uczniów przed śmiercią Huisi wypowiedział się o konieczności praktykowania tych medytacji.
Również w biografii Huichenga, jednego z głównych uczniów Huisi, znajdują się odniesienia do tych praktyk i nawet antycypują one rolę, jaką przyznał im Zhiyi w Li zhifa. Swoje pierwsze doświadczenie oświecenia Zhiyi przeżył praktykując "lotusowe samadhi" pod kierunkiem Huisi na górze Dasu. Po opuszczeniu swojego nauczyciela w 568 roku Zhiyi wprowadził te praktyki jako efektywne metody treningu do swojego systemu nauczania. Podczas swojej pierwszej fazy nauczania (w latach 568-575) w Jinling, Zhiyi napisał podręcznik poświęcony fangteng chanfa i "lotusowemu samadhi". Wspomina także o tych wszystkich praktykach w tekście z tego okresu Shi chan boluomi cidi famen (Wyjaśnienie kolejnych bram Dharmy doskonałej dhjany). W 575 roku Zhiyi udał się na górę Tiantai i w pierwszych latach tego okresu napisał kilka podręczników poświęconych tym praktykom.