Jan Benedykt Różycki vel Jan Rzepecki ps. Busik, Rola (ur. 21 marca 1901 w Klimkiewiczowie, zm. 6 września 1991 we Wrocławiu) – polski inżynier budownictwa, major kawalerii Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemny, profesor nadzw. mgr inż. związany z Politechniką Wrocławską, dyrektor Instytutu Inżynierii Lądowej tej uczelni, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wincentego i Janiny z Grodeckich. Miał brata Kazimierza. Uczył się w szkole ludowej (powszechnej) do 1912 roku i Prywatnym Gimnazjum Filologicznym im. E. Konopczyńskiego w Warszawie, gdzie w 1919 roku zdał maturę. W latach 1913–1919 był harcerzem w 3. Warszawskiej Drużynie Harcerzy. Już we wrześniu 1918 roku wstąpił ochotniczo do Polskiej Organizacji Wojskowej. 11 listopada 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, w którym służył jako kanonier w 1 pułku artylerii polowej. Brał udział w rozbrajaniu Niemców w Warszawie. Po maturze w czerwcu 1919 roku służył w pasie przyfrontowym w 3. szwadronie 13. pułku Ułanów Wileńskich jako kapral. Walczył pod Zamościem z bolszewicką 1. Armią Konną. Za udział w tej wojnie dostał Krzyż Walecznych. Został zdemobilizowany 6 marca 1921 roku.