W międzyczasie w styczniu 1921 roku zdał egzaminy na Wydział Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, ale już 15 maja tego roku wziął udział w III powstaniu śląskim jako kapral w załodze pociągu pancernego nr 3 „Pieron”, wrócił do Warszawy 8 lipca 1921 roku w celu kontynuacji studiów, ukończył je w 1930 roku. Jednocześnie ze studiami podjął pracę zarobkową. W okresie od 4 sierpnia 1921 roku do końca 1925 roku pracował w Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych i Budowlanych w Warszawie jako kierownik robót żelbetowych, następnie, w latach 1925–1926 przy budowie gmachów Sejmu i Senatu przy ul. Wiejskiej. W okresie od 15 września 1926 roku do końca maja 1927 roku był technikiem i kierownikiem robót przy budowie lotniska Warszawa-Okęcie. W latach 1931–1939 prowadził pomiary geodezyjne i projektował, a w latach 1935–1939 był kierownikiem budowy Zakopianki (wtedy drogi nr 13 z Krakowa do Zakopanego). Projektował i kierował budowami ulic w Zakopanem (do Kuźnic i do Kościeliska).