Porzuciwszy działalność polityczną, Lewis nadal brał nadal aktywny udział w życiu kulturalnym, publikował krytykę literacką i dramaty. W 1952 r. otrzymał posadę wykładowcy na Uniwersytecie w Cardiff. Po przejściu na emeryturę wycofał się z polityki i oddał się pisaniuJ. Davies: A history of Wales. London: Penguin Books Ltd (1994).

Twórczość Głównym środkiem twórczym Lewisa był dramat. Opublikował ponad dwadzieścia autorskich sztuk, a także tłumaczenia dramatów Moliera i Becketta. Wydał również dwie powieści: Monica (1930) i Merch Gwern Hywel (1964) oraz dwa tomy wierszy.

Kariera Lewisa jako dramatopisarza zaczęła się wraz z wydaniem angielskojęzycznej sztuki The Eve of Saint John (1920), jednakże wszystkie jego kolejne dramaty powstały w języku walijskim, poczynając od Gwaed yr Uchelwyr („Szlachecka krew", 1922). W latach 1923–1957 posługiwał się w dramatach wierszem metrycznym lub wolnym. W 1937 r., podczas pobytu Lewisa w więzieniu, wyemitowany został jego dramat radiowy Buchedd Garmon („Żywot Germana"), alegoria polityczna zawierająca patriotyczny monolog Gwinllan a roddwyd i'm gofal, który bywa często wykonywany jako pieśń.