Kontynuował naukę w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Różanie (od września 1934 r.), a następnie (od października 1935 r.) w Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie koło Ostrowi Mazowieckiej. Szkołę tę ukończył w 1937 roku i promowany został do stopnia podporucznika w korpusie oficerów piechoty, ze starszeństwem z dniem 1 października 1937 roku oraz 48. lokatą. Otrzymał przydział do 14 pułku piechoty z Włocławka. W dniu 16 marca 1938 roku pełnił funkcję dowódcy plutonu w 7 kompanii strzeleckiej (dowodzonej przez por. Mieczysława Zimnala) w III batalionie 14 pp. Na dzień 23 marca 1939 roku dowodził plutonem w 6 kompanii strzeleckiej w II batalionie 14 pp i zajmował nadal 48. lokatę wśród podporuczników korpusu piechoty w swoim starszeństwie. Rozkazem organizacyjnym Nr 3 z dnia 26 maja 1939 roku, podpisanym przez pełniącego obowiązki dowódcy 14 pułku piechoty ppłk. Władysława Dzióbka, ppor. Jan Serafin wyznaczony został ponownie dowódcą plutonu w 6 kompanii strzeleckiej 14 pułku piechoty (etatowym dowódcą kompanii był wówczas kpt. Michał Naziembło, w zastępstwie dowodził nią w tym okresie por. Edward Dorszewski, a dowódcą II batalionu był mjr Jan Łobza).