Polskie Towarzystwo Statystyczne (PTS) powstało w Krakowie w 1912 r. Jest jednym z najstarszych stowarzyszeń statystycznych na świecie. Pierwszym prezesem PTS był Juliusz Leo, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i jednocześnie prezydent Krakowa. Głównym celem PTS w okresie przed I wojną światową było przygotowanie opracowania pokazującego w ujęciu statystycznym ziemie polskie od czasów najdawniejszych do współczesności. Zostało ono opublikowane w Krakowie w 1915 r. pod tytułem „Statystyka Polski”.
W czasie I wojny światowej PTS nie działało. W 1917 r. w Warszawie powstało Towarzystwo Ekonomistów i Statystyków Polskich (TEiSP). W jego ramach została utworzona Sekcja Statystyki, którą kierował profesor Ludwik Krzywicki. W roku 1937 Sekcja Statystyki TEiSP przekształciła się w odrębne Polskie Towarzystwo Statystyczne, którego prezesem został profesor Edward Szturm de Sztrem, ówczesny prezes Głównego Urzędu Statystycznego. Organem PTS był kwartalnik pt. „Przegląd Statystyczny”. W 1939 r. PTS liczyło około 290 członków rzeczywistych i około 30 tzw. członków wspierających z różnych instytucji.
Po wybuchu II wojny światowej prace PTS zostały zawieszone. Kolejny okres działalności PTS rozpoczął się w kwietniu 1947 r. Prezesem został wówczas profesor Stefan Szulc. Wznowiono wydawanie „Przeglądu Statystycznego”.