Zmarł nagle 12 grudnia 1933.
Działalność naukowa Początek pracy naukowej to badania nad fauną jeziorek czarnohorskich zwieńczone pierwszą publikacją naukową i jedyną jego pracą dotyczącą organizmów żywych.
Pracując w Chyrowie prowadził badania w okolicy Dobromila, gdzie odkrył faunę neokomską w Sopotniku. Ucząc w Kołomyi zajmował się utworami węgla brunatnego w miocenie podkarpackim.
Główne kierunki jego działalności naukowej Tadeusza Wiśniowskiego to:
Geologia i paleontologia Karpat fliszowych, Podola i ziemi krakowskiej. Na szczególne podkreślenie zasługują tu prace dotyczące: fauny iłów ornatowych okolic Krakowa (1890/1), karpackiej fauny kredowej (1906/7) oraz arkusz Dobromil Atlasu geologicznego Galicji (1908). Interesowały go krzemienie jurajskie. Wymienić warto także jego prace wykonane w Wiedniu o faunie łupków spaskich i wieku piaskowca bryłowego, które stały się tematem wieloletnich dyskusji. Historia nauk geologicznych i słownictwo to problemy którymi zajmował się przez cały okres swojej działalności naukowej, a szczególnie w ostatnich latach swego życia. Opracowywał historię nauk geologicznych zarówno w Polsce, jak i na świecie. Napisał szereg haseł i zgromadził materiały do Słownika biograficznego geologów polskich.