również nazwano Łażynem.
Od tego czasu rozróżnia się w nazewnictwie dwie części wsi. Część północna (dawne Emilianowo) to Łażyn Duży, natomiast część południowa (Łażyn staropolski) to Łażyn Mały. Po II wojnie światowej tylko część ludności wróciła do wsi, względnie zajęła opuszczone gospodarstwa poniemieckie. Życie w oddaleniu od udogodnień cywilizacji, na jałowych piaskach wydmowych nie było atrakcyjne dla osadników. Już w latach 50. wieś była w dużym stopniu wyludniona, a w latach 70. na opuszczone posesje wkroczyła sukcesja leśna. Na terenie Łażyna Dużego pozostały nieliczne ślady dawnego osadnictwa. Są to przede wszystkim zdziczałe żywopłoty, drzewa owocowe, pozostałości fundamentów oraz cmentarz. Podobny los dotknął również Łażyn Mały, gdzie pozostała jedynie leśniczówka oraz stary cmentarz.
Obecnie nazwa Łażyn dotyczy leśnictwa oraz stanowi nazwę historyczną zanikłej wsi. Leśnictwo wchodzi w skład Nadleśnictwa Solec Kujawski.