Pierwsze dokładniejsze źródła pisane o osadzie Łażynw inwentarzach wójtowsta i starostwa bydgoskiego wieś nazywano Łążyny, Lenżyn, bądź Łażyn pochodzą z inwentarza starostwa bydgoskiego datowanego na lata 80. XVII wiekuGuldon Zenon: Opisy starostwa bydgoskiego z lat 1661-1765. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Źródła do dziejów Bydgoszczy nr 2. Bydgoszcz 1966 Podobnie, jak w innych enklawach założonych w Puszczy Bydgoskiej (Lesice, Nowa Wieś, Chrośna) mieszkali tu smolarze trudniący się wyrobem smoły drzewnej. W 1717 roku miejscowość odnotowano jako całkowicie opuszczoną, podczas gdy przedtem mieszkali tu „owczarz i smolnik”. 5 lipca 1741 r. wieś otrzymał w kontrakcie owczarz Jakub Kotz, który obowiązany był opłacać czynsz, pogłówne i hibernę na rzecz wójta bydgoskiegoGuldon Romana, Guldon Zenon: Inwentarz wójtostwa bydgoskiego z 1744 roku. [w:] Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Wydziału Nauk Humanistycznych. Seria C. Nr 10. Prace Komisji Historii VII. Bydgoszcz 1970. Kontrakt zatwierdziła w 1746 r. kancelaria króla Augusta IIIKabaciński Ryszard: Inwentarze starostwa i wójtostwa bydgoskiego z lat 1753-1766 roku. [w:] Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Źródła do dziejów Bydgoszczy. Nr 9. Warszawa-Poznań 1977.