prowadzono odnowienia sztuczne, które doprowadziły do powstania monokultur sosnowychUmiński Janusz: Puszcza Bydgoska – szlaki turystyczne. Wydawnictwo PTTK „Kraj”. Warszawa 1983. . Wieś widnieje również, jako Kleinwalde, w wydanym w 1912 Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen ReichsUetrecht, E., & Neumann, G. (1912), wykazu nazw miejscowości w Cesarstwie Niemieckim (1871-1918). Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs. Leipzig: Bibliographisches Institut. tom 1. str. 1005 Podaje on liczbę ludności ówczesnego Łażyna (pod nazwą Kleinwalde) jako 245 osób.
W styczniu 1920 roku na mocy traktatu wersalskiego miejscowość znalazła się w granicach odrodzonej Polski. Przywrócono wówczas polską nazwę miejscowości Łażyn. Na Łażyn przemianowano wieś Emilianowo (niem. Emilienau), a zabudowania na terenie dawnej staropolskiej wsi Łażyn (niem. Kleinwalde) stały się przysiółkiem. Wieś widoczna na mapach Wojskowego Instytutu Geograficznego z okresu międzywojennego była stosunkowo duża. Północna część wsi (dawne Emilianowo) zajmowała polanę leśną wydłużoną na kierunku wschód-zachód i opartą od północy o podnóża wydm śródlądowych. Część południowa (dawne Kleinwalde) leżała w obrębie łąk i torfowisk, otoczonych wyspami leśnymi.