Stworzył wówczas legendarny duet stoperów z chilijskim obrońcą Alberto Quintano.
W 1970 roku Guzmán ponownie wygrał z Cruz Azul, który w międzyczasie przeniósł swoją siedzibę do stołecznego miasta Meksyk, północnoamerykański Puchar Mistrzów i sukces ten trzeci raz z rzędu osiągnął również dwanaście miesięcy później, w 1971 roku. W sezonie 1971/1972 wywalczył za to drugi w swojej karierze tytuł mistrza Meksyku i zajął drugie miejsce w krajowym superpucharze – Campeón de Campeones. Wówczas także osiągnął drugą lokatę w rozgrywkach Copa Interamericana. Podczas sezonu 1972/1973 zanotował ze swoją drużyną kolejne mistrzostwo kraju, natomiast swoje trzecie z rzędu, a ogółem czwarte mistrzostwo Meksyku zdobył w rozgrywkach 1973/1974. Wtedy również dotarł do finału krajowego pucharu – Copa México oraz triumfował w superpucharze Meksyku. Łącznie w barwach Cruz Azul występował przez jedenaście lat, rozgrywając 373 spotkania; jest uznawany za jedną z największych legend w dziejach klubu i wraz ze swoim kolegą ze środka obrony Alberto Quintano uważa się go za najlepszego stopera w historii zespołu.