Aleksiej Siemionowicz Żadow (ros. Алексей Семёнович Жадов, ur. we wsi Nikolskoje w obwodzie orłowskim, zm. 10 listopada 1977 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy w czasie II wojny światowej, generał armii, Bohater Związku Radzieckiego (1945), pierwszy zastępca inspektora naczelnego Ministerstwa Obrony ZSRR.
Życiorys Urodził się w 1901 w obwodzie orłowskim. Mając 18 lat wstąpił do Armii Czerwonej. W 1921 został członkiem WKP(b). Do 1942 nosił nazwisko Żydow, które następnie zmienił na Żadow.
Ukończył między innymi: Orłowskie Kursy Kawalerii i Akademię Wojskową im. Michała Frunzego. W czasie wojny najpierw dowodził 4 Korpusem Powietrznodesantowym, a od 1942 66 Armią, która później została przemianowana na 5 Gwardyjską Armię.
Brał udział w walkach pod Moskwą, Stalingradem i Kurskiem. W ostatnim etapie ofensywy operacji lwowsko-sandomierskiej” walczył w bitwie o Dębicę i na przyczółku sandomierskim. W czasie operacji wiślańsko-odrzańskiej dowodził wojskami zajmującymi północne rejony ziemi krakowskiej. Brał też udział w kampanii berlińskiej.