W latach 1946–1949 był zastępcą głównodowodzącego Wojskami Lądowymi ds. przygotowania bojowego, 1950–1952 zastępcą naczelnika, a 1952–1954 naczelnikiem Akademii Wojskowej im. Frunzego, 1954–1955 głównodowodzącym Centralnej Grupy Wojsk, później zastępcą dowódcy Wojsk Lądowych ZSRR (do 1964). Następnie został pierwszym zastępcą inspektora naczelnego Ministerstwa Obrony ZSRR. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Odznaczenia Odznaczony trzykrotnie Orderem Lenina, czterokrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru, dwukrotnie Orderem Suworowa I klasy, Orderem Kutuzowa I klasy, Orderem Rewolucji Październikowej, Orderem Czerwonej Gwiazdy, Orderem Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR III klasy, otrzymał też Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego (6 kwietnia 1945). Posiadał także odznaczenia amerykańskie, polskie i czechosłowackieRyszard Sławecki, Manewr który ocalił Kraków, Wrocław 1991, s.