Edward Jóźwicki (ur. 10 lutego 1914 w Lublinie, zm. 13 września 2006 w Oleśnicy Śląskiej) – polski nauczyciel, harcerz, żołnierz Armii Krajowej (ps. „Jodła”, „Stańczyk”).
Życiorys
Lata 1914-1939 Szkołę powszechną ukończył w rodzinnym Lublinie. Tam też uczęszczał do Gimnazjum im. hetmana Jana Zamoyskiego, z którego w klasie maturalnej w roku 1933 przeniósł się do Seminarium Nauczycielskiego, po ukończeniu którego i odbyciu służby wojskowej w rocznej szkole dywizyjnej podchorążych w Łucku na Wołyniu, 1 września 1935 r. podjął pracę nauczyciela w Szkole Podstawowej nr 2 w Żelechowie w powiecie garwolińskim. Swej aktywności wychowawczej nie ograniczał jedynie do pracy pedagogicznej. Jako instruktor harcerski (podharcmistrz, Harcerz Rzeczypospolitej) prowadził w Żelechowie drużynę męską wprowadzając do zajęć elementy wyszkolenia wojskowego.
Lata 1939-1945 Kampanię wrześniową odbył w szeregach 15 pułku piechoty „Wilków” z Dęblina. Po kapitulacji jednostki dostał się do niewoli, z której przy najbliższej okazji uciekł. Zrezygnował z prób przedzierania się do Francji i powrócił do Żelechowa.