„Sęp”) i Bolesław Jóźwicki.
Lata 1945-2006 Edward Jóźwicki po wojnie podjął pracę w Jaworzynie Śląskiej, gdzie ujawnił się 14 kwietnia 1947. Został niesłusznie oskarżony i skazany przez władze komunistyczne. Po wyjściu z więzienia 1 września 1949 rozpoczął pracę w szkole podstawowej w Uniegoszczy, której z czasem został dyrektorem. Uzupełnił wykształcenie kończąc magisterskie studia pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Prowadził też zespół taneczny i chór szkolny. Również w Uniegoszczy prowadził drużynę harcerską opierając się naciskom zmierzającym do podporządkowania harcerstwa ideom komunistycznym.
W późniejszych latach został członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego oraz członkiem komisji wojewódzkiej Państwowego Ośrodka Doskonalenia Kadr Oświatowych.
Oprócz pracy w szkole, pracował jako kierownik Poradni Wychowawczo Zawodowej w Lubaniu.
Po przejściu na emeryturę mieszkał w Kole. Ostatnie lata życia spędził w Oleśnicy, gdzie zmarł i został pochowany. Jego grób na cmentarzu komunalnym przy ul.