Dmitrij Gieorgijewicz Fiediczkin, ros. Дмитрий Георгиевич Федичкин (ur. we wsi Marliejewo w okręgu moskiewskim, zm. 28 października 1991 w Moskwie) – radziecki funkcjonariusz służb specjalnych.
Życiorys Jego rodzina przeniosła się na Daleki Wschód, gdzie D. G. Fiediczkin ukończył szkołę cerkiewną, a następnie seminarium nauczycielskie. W rodzinnej wsi założył komórkę bolszewicką. W 1919 r. został aresztowany pod zarzutem odmowy wstąpienia do wojsk Białych. Po zajęciu Dalekiego Wschodu przez wojska japońskie prowadził konspiracyjną działalność bolszewicką. Do maja 1921 r. szkolił się w szkole partyjnej we Władywostoku, zaś po przejęciu władzy przez Białych w mieście, zgodnie z poleceniem miejscowych struktur Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików) przybył do wsi Anuczino, gdzie znajdował się centralny sztab partyzanckich oddziałów bolszewickich. Wkrótce został komisarzem oddziałów partyzanckich na Dalekim Wschodzie. Na tyłach wojsk Białych kierował siecią agenturalną. Pod koniec 1921 r. został schwytany, po czym osadzono go w obozie. Po ucieczce powrócił do dawnej działalności. W październiku 1922 r. wstąpił do OGPU. Początkowo był pełnomocnikiem operacyjnym oddziału kontrwywiadowczego OGPU na Dalekim Wschodzie. Dwukrotnie wysyłano go w tajnych misjach wywiadowczych do Mandżurii.