W latach 1925–1926 Kuhn przebywał w Europie poświęcając czas uważnemu studiowaniu twórczości Starych Mistrzów i sztuki starożytnej.
Okres dojrzały: 1914–1949 W lutym 1914 roku Kuhn miał wystawę swoich obrazów i rysunków w Montross Gallery. W latach 20. zajmował się wykonywaniem projektów dla teatrów. W tej i następnej dekadzie zaczął stopniowo zdobywać uznanie dla swojej twórczości sprzedając swoje prace prywatnym kolekcjonerom i marszandom, jak Edith Gregor Halpert, Merritt Cutler, Lillie P. Bliss, John Quinn czy Marie Norton Whitney. Promował również młodych malarzy, których prace przypadły mu do gustu: Otisa Oldfielda, Lily Emmet Cushing, Johna Laurenta, Frank di Gioia czy Patsy Santo.
Po 1925 roku doświadczył pierwszych kłopotów ze zdrowiem, omal nie tracąc życia w wyniku ataku wrzodu żołądka. Po długiej rekonwalescencji powrócił do zdrowia. Na przełomie 1927 i 1928 roku wykładał w Art Students League of New York.