W 1929 roku przeniósł się do studio przy 18th Street, które prowadził do końca życia. W studiu przechowywał kostiumy, wykonane w większości przez Verę Kuhn i swoich modeli, z których wielu występowało na scenie i w cyrku i miało mu pozować do portretów. W tym samym roku jego obraz Biały Klaun został pokazany w nowo otwartym nowojorskim Museum of Modern Art w Nowym Jorku, przynosząc mu rozgłos i zainteresowanie kupujących. Mniej więcej w tym czasie Kuhn zaczął otrzymywać wsparcie ze strony kolekcjonera Duncana Phillipsa i kuratora Whitney Museum of American Art, Juliana Force; obaj oni kupowali jego prace i wystawiali je. Nawiązał znajomość z Marie Norton Whitney, drugą żoną magnata kolejowego i dyplomaty Williama Averella Harrimana, wystawiał swoje prace w należącej do niej galerii Marie Harriman Gallery. Towarzyszył Harrimanom w ich podróży do Europy w 1931 roku, w trakcie której wspólnie odwiedzili liczące się kolekcje prywatne kupując wiele cennych pozycji dla kolekcji Harrimanów. Kolekcja ta, budowana pod wpływem poglądów Kuhna na sztukę, znalazła się ostatecznie w posiadaniu National Gallery of Art.