Kurator Efram Laurent Burk w katalogu poświęconym Kuhnowi zauważył, iż postacie cyrkowców przedstawiał on w sposób odmienny od tego, w jaki prezentowali się oni podczas swych występów przed publicznością. Zostali oni umieszczeni nie w swym normalnym, scenicznym otoczeniu, ale na tle w fioletowych, czerwonych i czarnych tonacjach. Wpatrując się w widza cyrkowcy z portretów namalowanych przez Kuhna nie rozbawiają wesoło publiczności, nawiązując raczej kontakt z widzem na bardziej symbolicznym i psychologicznym szczeblu. Ich pozy i wyrazy twarzy są godne i poważne. Chórzystki przypominają raczej istoty ze świata osobliwości niż rozrywki. Obciążone ozdobami noszonymi na głowach spoglądają z płótna w pełni świadome, że są oglądane. Wymalowane twarze klaunów są pozbawione uśmiechu. Głowy zmęczonych akrobatów opuszczone są w dół w chwili odpoczynku pomiędzy występami. Za twarzami portretowanych wykonawców kryją się zapadające w pamięć trudy życia.