Muzeum Krajoznawcze Obwodu Irkuckiego (ros. Иркутский областной краеведческий музей) – muzeum w Irkucku, najstarsze na Syberii, jedno z najstarszych w Rosji, będące publiczną placówką kultury obwodu irkuckiego. Muzeum składa się z sześciu wydziałów badawczych: wydziału historii, wydziału przyrody, wydziału wystaw, wydziału funduszy, wydziału metodyczno-informacyjnego i biblioteki. Muzeum organizuje wystawy i ekspozycje, z rocznym udziałem do 300 tysięcy osób.
Historia thumb|left|Budynek muzeum w 1910 r. Muzeum zostało założone 3 grudnia 1782 roku przez gubernatora Irkucka F. Kliczka z pieniędzy zebranych wśród miejscowej szlachty i kupców. Część kwoty dołożył także sam gubernator. Głównymi założycielami i organizatorami muzeum i biblioteki zostali wysłannik Carskiej Akademii Nauk – przyrodnik Aleksandr Karamyszew, który był odpowiedzialny za bibliotekę oraz honorowy członek Akademii Nauk Erik Laxmann – fińsko-szwedzki duchowny, podróżnik i naukowiec. Podczas swoich podróży po Rosji, Laxman zebrał unikalną kolekcję mineralogiczną oraz zielniki, które stały się podstawą dwóch muzeów – Muzeum Instytutu Górnictwa w Petersburgu i muzeum w Irkucku.