Wystąpił jeszcze w trzech, przegranych przez Giants World Series w 1911, 1912 i 1913 roku.

20 lipca 1916 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Cincinnati Reds, gdzie został grającym menadżerem. Po raz ostatni zagrał 4 września 1916, zaś menadżerem Reds pozostał do sierpnia 1918, po czym wstąpił do US Army Chemical Corps, gdzie służył we Francji między innymi z Branchem Rickeyem i Ty Cobbem. W ciągu swojej kariery w MLB zaliczył 373 wygrane i pod tym względem zajmuje trzecie miejsce w klasyfikacji wszech czasów. W późniejszym okresie był trenerem w New York Giants i prezydentem Boston Braves. Zmarł na gruźlicę 7 października 1925.

W 1936 był jednym z pięciu zawodników, obok Ty Cobba, Babe'a Rutha, Honusa Wagnera i Waltera Johnsona, którzy jako pierwsi zostali uhonorowani członkostwem w Baseball Hall of Fame. Jego nazwisko figuruje wśród zastrzeżonych numerów na stadionie AT&T Park. W 1999 został wybrany do MLB All-Century Team.