Díaz był opisywany jako elegancko grający, zwinny i obdarzony świetnym dośrodkowaniem oraz balansem ciała skrzydłowy, potrafiący zmylić przeciwnika nawet prostym zagraniem. Bardzo dobrze wykonywał stałe fragmenty gry; wiele bramek padało po jego centrach z rzutów wolnych i rożnych. Ze względu na świetną kreatywność i zmysł taktyczny był ekspertem w konstruowaniu akcji swojego zespołu, dzięki czemu z biegiem czasu został przesunięty z bocznej flanki na pozycję środkowego pomocnika, gdzie występował w późniejszych latach swojej kariery. Uznaje się go za legendę meksykańskiej piłki i jedną z największych gwiazd rodzimego futbolu lat sześćdziesiątych. Jeszcze w czasach swojej gry w piłkę, w latach 1968–1970, z ramienia Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej pełnił funkcję burmistrza swojego rodzinnego miasta Acatlán de Juárez.

Kariera reprezentacyjna W 1960 roku Díaz został powołany przez selekcjonera Ignacio Trellesa na Mistrzostwa Panamerykańskie, podczas których zadebiutował w reprezentacji Meksyku;