Rosnące poczucie kreolskiej odrębności Wiek XVIII był kluczowy także dla rosnącego poczucia odrębności urodzonych na miejscu potomków białych kolonistów zwanych Kreolami. Wynikało to z poczucia silnej alienacji będącej następstwem pogardy okazywanej im przez pochodzących z Europy penisualres i idącej za tym dyskryminacji w obsadzaniu stanowisk w lokalnej administracji. Na rosnącą niechęć miejscowych do Portugalczyków nie bez znaczenia pozostawały również, wynikające z handlowego monopolu ograniczenia w rozwoju gospodarczym. Proces wzrostu kreolskiej samoświadomości miał jednak znacznie większą dynamikę w koloniach hiszpańskich, posiadających prężne ośrodki miejskie (stolice wicekrólestw), będące również znacznymi centrami kulturowymi i naukowymiM.C.Eakin, s.156-158.
Na tak podatny grunt zaczęły padać wiadomości dotyczące wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych (1775-1783) i rewolucji haitańskiej (1790-1804),szczególnie angażującej uwagę ze względu na jej niewolniczy charakter.