W służbie indyjskiej lekkie uzbrojenie przeciwlotnicze składało się z 14 armat kalibru 40 mm, w tym w podwójnych stanowiskach.
Uzbrojenie ponadto stanowiły dwie poczwórne wyrzutnie torped kalibru 533 mm na pokładzie na burtach, z trzema torpedami zapasowymi. Zdemontowano je w 1958 roku, przedłużając na ich miejscu pokład dziobowy.
Początkowo „Achilles” wyposażony był w katapultę typu D-IL i jeden–dwa wodnosamoloty Hawker Osprey, od 1937 roku Fairey Seafox. Na przełomie 1940/41 roku przed przekazaniem Nowej Zelandii okręt wyposażono w cięższą katapultę E-IIH dla łodzi latającej Supermarine Walrus. Wyposażenie lotnicze zdemontowano w 1943 roku.
Historia Zbudowany w stoczni w Birkenhead, 1 września 1932. Wszedł do służby w Royal Navy 10 października 1933 pod nazwą HMS „Achilles”. Od 31 marca 1936 roku służył w Nowozelandzkim Dywizjonie Royal Navy (New Zealand Division). W lipcu 1941 Dywizjon Nowozelandzki przekształcono w Królewską Marynarkę Wojenną Nowej Zelandii, do której został włączony jako HMNZS „Achilles”. Załogę w 60% stanowili Nowozelandczycy.