w krypcie pałacu byli chowani biskupi eparchii irkuckiej. W XIX wieku Sobór Objawienia Pańskiego stał się centrum życia duchowego w rejonie Irkucka.
Po rewolucji październikowej, sobór nie uległ zburzeniu, tak jak leżący niedaleko katedralny sobór Kazańskiej Ikony Matki Bożej. W 1925 budynek został uznany za pomnik historii i sztuki oraz został zamknięty dla celów religijnych. Umieszczona w nim została cukiernia i piekarnia. 12 lutego 1934 miejska komisja badająca stan budynku orzekła, że wymaga on remontu. Mimo tego, decyzja wydana rok później, nie została zrealizowana.
W roku 1960 planowano zburzyć obie najstarsze świątynie w mieście: sobór Objawienia Pańskiego i leżącą naprzeciwko cerkiew Zbawiciela. W tym celu, aby zbadać oba obiekty, z Moskwy przyjechała Galina G. Oranska, która pracowała wcześniej w archiwach Irkucka, Tobolska, Jenisejska, Moskwy, Leningradu i w innych miastach. Jednak zamiast wydać decyzję o rozbiórce, podjęła ona decyzję o renowacji obu byłych świątyń. W 1968 zamknięto działającą w budynku piekarnię i rozpoczęto trwającą 18 lat rekonstrukcję. Po jej zakończeniu, budynek soboru został przekazany Muzeum Krajoznawczemu Obwodu Irkuckiego.