Przekształcanie kodu kulturowego, w zależności funkcjonalnej od warunków zewnętrznych, co skutkuje poczuciem przynależności do nowej kultury i bycia jej pełnoprawnym członkiem oraz adekwatnego do tego sposobu traktowania jej przez grupy kultury wchłaniającej. Strategia akomodatywna (aktywna) – sposób radzenia sobie jednostki ze środowiskiem polegający na strukturalizowaniu środowiska według właściwości, cech jednostki. Jednostka przekształca pierwotnie zbudowany schemat (kod powstały w procesie asymilacji do kultury pierwotnej) według następczego działania zewnętrznych okoliczności. Postrzeganie ich zmusza jednostkę do dokonywania zmian w pierwotnie ukształtowanych schematach (dostosowywanie do percypowanych zmiennych sytuacji zewnętrznych). Strategia autoteliczna – adaptację traktuje się tu jako cel sam w sobie, zaś efektem jej jest integracja ze społecznością przyjmującą. Wartością stają się kontakty międzyludzkie (wymiana) oraz akceptacja ze strony otoczenia. Strategia instrumentalno-zadaniowa – adaptacja stanowi środek służący do realizacji nadrzędnego zadania (celu), jakim może być np.