Wśród hafciarek związanych z historią snutki golińskiej wymieniane są m.in. Helena Bernasowska, Agnieszka Pietrzak, Katarzyna Parolniczak, Franciszka i Jadwiga Banaszyńskie, Michalina Pawlak oraz Marcyna Trzeciak. Trzeciak po utworzeniu Koła Gospodyń Wiejskich w Golinie została jego prezeską i kierowała organizowanymi kursami haftu snutkowego do okresu okupacji niemieckiej.
Helena Bernasowska, hafciarka i instruktorka haftu snutkowego, otrzymała w roku 1975 nagrodę im. Oskara Kolberga, a cztery lata później medal Stanisława Staszica za zasługi dla krzewienia i kultywowania tradycji ludowych.
1 lutego 2022 roku snutka golińska została wpisana na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego.
Wykonanie Do wykonania snutki golińskiej potrzebne są odpowiednie materiały. Są to: białe płótno fabrycznego wyrobu średniej grubości (lub tiul w przypadku snutki kujawskiej, batyst), białe, silne nici nazywane atłaskiem, igła średniej grubości, przekłuwacz do dziurek, nożyczki i naparstek.
Wzór przygotowuje się na papierze, a następnie przenosi na płótno poprzez obrysowanie lub za pomocą kalki. Dawniej wzory rysowano bezpośrednio na materiale. Linie wzoru obwodzi się następnie fastrygą (ściegiem przed igłą).