Kolejnym etapem jest nasnuwanie nici, czyli wykonywanie tzw. snutek lub „nóżek pajęczych”, łączących poszczególne motywy. W odpowiednich miejscach wykonuje się dziurki: małe za pomocą przekłuwacza, a większe i podłużne – za pomocą nożyczek. Krawędzie wzorów obhaftowuje się ściegiem dzierganym lub okrętkowym. Ściegi te stosuje się do wykonywania różnych elementów motywów, m.in. pęczków, szeregów dziurek i ich obramowania. Po zakończeniu haftowania tkaninę pierze się i prasuje, a następnie wycina fragmenty płótna znajdujące się pomiędzy nasnutymi nićmi. Gotową pracę można krochmalić.
Stosowana jest również metoda „składkowa”, w której poszczególne fragmenty haftu wykonuje kilka hafciarek, a następnie łączy się je w jedną kompozycję. Fragmenty mogą być łączone za pomocą tasiemki lub poprzez nasnucie nici łączących. Po zakończeniu łączenia usuwa się fastrygęGlapa. A., Wielkopolski haft snutkowy, „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa” t. 9, z. 4: 1955, s. 200-204.