Po upadku Francji przedostał się przez Hiszpanię i Portugalię do Wielkiej Brytanii, gdzie przybył 10 września 1940 roku i służył w Batalionie Strzelców Podhalańskich 1 Brygady Strzelców. Od 28 grudnia 1941 roku służył w 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej.
Zgłosił się do służby w kraju. Przeszedł szkolenie w zakresie dywersji i został zaprzysiężony 31 stycznia 1943 roku na rotę Armii Krajowej w Oddziale VI Naczelnego Wodza. W nocy z 19 na 20 marca 1943 roku został zrzucony do kraju w ramach akcji „Beam” dowodzonej przez por. naw. Józefa Polkowskiego (zrzut na placówkę odbiorczą „Newa” w pobliżu wsi Odrowąż). Po aklimatyzacji od czerwca 1943 roku prowadził kursy dywersji i minerki na tajnych kompletach szkół podchorążych w Warszawie. Na początku sierpnia dostał przydział do Kedywu Okręgu Wilno AK na stanowisko instruktora dywersji. Pod koniec sierpnia został skierowany do oddziału Adama Boryczki „Brony”. Po aresztowaniu przez Niemców 1 września, uciekł z niewoli 14 września i następnego dnia dołączył do Boryczki, został dowódcą 3 drużyny jego oddziału. 15 października był ranny w czasie potyczki z oddziałem łotewskim. Od 1 listopada 1943 roku walczył w oddziale partyzanckim Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. Był tam instruktorem dywersji, jednak wkrótce wszedł w skład sztabu, a następnie został dowódcą 1 plutonu.