Władysław Chotomski (ur. 27 maja 1824 w Domaszewicach, zm. ok. 1888) – polski poeta, dziennikarz.
Życiorys Był synem pisarza Ferdynanda Chotomskiego i Pauliny z domu Twardochleb. Zarówno on, jak i brat Bolesław wychowywali się w domu Ignacego Chotomskiego, krewnego ojca, w Grotkowie k. Gniezna. Uczył się w gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu, a później w gimnazjum w Trzemesznie. W 1841 roku wyjechał do Paryża i podjął studia w kolegium Henryka IV. Do Wielkiego Księstwa Poznańskiego wrócił w 1846 roku. Walczył w powstaniu wielkopolskim w 1848 roku. W latach 1850/51 publikował w „Gońcu Polskim” pod pseudonimem „Sydałw Chochlik”. W 1853 roku wydał w Poznaniu pod tym samym pseudonimem wierszowaną broszurę Gorzkie żale płaczącego kosyniera nad swoim exwodzem Ludwikiem Mierosławskim i nad jego paszkwilem Powstanie poznańskie 1848, stanowiącą rozliczenie z nieudolnym jego zdaniem przywództwem powstania wielkopolskiego. W 1855 pracował z bratem w redakcji warszawskich „Roczników Gospodarczych”. W 1859 roku ukazał się w Poznaniu tomik jego poezji Polne kwiaty. Był w 1862 roku założycielem działającego w Królewcu domu komisyjno–ekspedycyjnego „Bracia Ch. i Koronowicz”. Firma ta zaopatrywała w broń nabywaną głównie w Anglii uczestników powstania styczniowego.