Lata 1864–1870 spędził Chotomski na podróżach po Europie, w wyniku których uzyskał włoski paszport i tytuł inżyniera. Po powrocie do Poznania podjął pracę w „Gazecie Wielkopolskiej” jako pomocnik redaktora, a dodatkowo współpracował z „Tygodnikiem Wielkopolskim” oraz pracował dorywczo. W styczniu 1874 został właścicielem „Tygodnika Wielkopolskiego”. Oprócz statusu właściciela pisma, nieoficjalnie pełnił funkcję jego redaktora oraz publikował własne artykuły, wiersze, tłumaczenia poezji francuskiej, angielskiej i niemieckiej. W 1879 roku nabył majątek w Gulczewie pod Płockiem i zamieszkał tam. Zaczął pisać do „Korespondenta Płockiego” i „Kroniki Płockiej”. Ostatnie jego artykuły ukazały się w 1888 roku. Zapewne w tym samym roku zmarł. Nie założył rodziny.
Publikacje Sydałw Chochlik Gorzkie żale płaczącego kosyniera nad swoim exwodzem Ludwikiem Mierosławskim i nad jego paszkwilem: Powstanie poznańskie 1848, Poznań 1853 Władysław Dienheim Prawdzic Chotomski Polne kwiaty: poezje liryjne i dwa błędne ogniki, Poznań 1859
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Publikacje Władysława Chotomskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Dziennikarze związani z Poznaniem Kategoria:Ludzie urodzeni w Domaszowicach (województwo świętokrzyskie) Kategoria:Pisarze związani z Poznaniem Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1848) Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Zmarli w 1888