W latach 1935–1942 Macdonald-Wright uczestniczył w projekcie Federal Art Project, będącym przedsięwzięciem Works Progress Administration. Kiedy w latach 1934–1935 malował obszerny cykl murali dla nowej Santa Monica Public Library, WPA pomogła mu zgromadzić fundusze na materiały i opłacała dwóch jego asystentów. Tematem cyklu był dwojaki, artystyczny i technologiczny rozwój ludzkości, w którym dwa strumienie łączyły się razem tworząc trójkolorowy film; artysta wykorzystał tu doświadczenia ze swoich filmowych eksperymentów. W Kalifornii okresu międzywojennego Macdonald-Wright był uznawany za czołowego pedagoga i zwiastuna modernizmu. Jego brat, krytyk sztuki, działał w Nowym Jorku, gdzie pod pseudonimem S.S. Van Dine zasłynął jako pisarz.
W 1937 roku Macdonald-Wright pojechał po raz pierwszy do Japonii, aby studiować manuskrypty z poezją haiku. Zgłębiając je zainteresował się bliżej zdobiącymi je ilustracjami, zwanymi haiga, tworzonymi często przez samych autorów haiku. Zainteresowania te doprowadziły go później do namalowania 20 własnych, zainspirowanych nimi obrazów, a następnie zrealizowania na ich podstawie w latach 1966–1967 drzeworytów.