W latach 1942–1952 Macdonald-Wright wykładał na University of California w Los Angeles, na University of Southern California, w Scripps College oraz na University of Hawaii. Tematem jego wykładów była historia sztuki, estetyka orientalna i ikonografia. W latach 1952–1953 przebywał w Japonii jako profesor w ramach programu międzynarodowej wymiany naukowej, organizowanej przez Fundację Fulbrighta, przez krótki okres wykładał w Kyoiku Daigaku (Tokyo University of Education). W 1954 roku wycofał się z działalności akademickiej. W połowie lat 50., po ponad trzydziestoletniej przerwie powrócił z nową energią i entuzjazmem do malarstwa abstrakcyjnego, realizując niektóre ze swoich najlepszych płócien. To jego nowe, neosynchromistyczne dzieło dzięki zwiększonej jaskrawości i przestrzenności przewyższyło jego wcześniejsze obrazy, dając w rezultacie, zdaniem krytyka sztuki współczesnej, Alfreda Barra, głębszą duchowość.
W 1956 roku w Los Angeles Museum (obecnie Los Angeles County Museum of Art) odbyła się duża retrospektywna wystawa prac Macdonalda-Wrighta.