Codices Latini Antiquiores VIII, s. 56.. Według systematyki Codices Latini Antiquiores, w której VIII części został opisany, ma numer 1224Codices Latini Antiquiores VIII, s. 56..
Nie zachowała się żadna podobizna (facsimile) jakiegokolwiek fragmentu tego rękopisu. Istnieje jedynie ilustracja kopii fragmentu pisma zamieszczona w katalogu Friedricha Wilkena z 1817 rokuS. Bertelli, Sul frammento dei Getica, s. 2; Codices Latini Antiquiores VIII, s. 56., przedstawiająca fragment tekstu Romany (część caputu 215). Kodeks opisał Wilken w dodatku do swojej Geschichte der Bildung, Beraubung und Vernichtung der alten Heidelbergischen Büchersammlungen z 1817 roku oraz Theodor Mommsen we wstępie do wydania dzieł Jordanesa z 1882 roku, opis zamieszczono również w części VIII Codices Latini Antiquiores z 1959 roku.
Datowanie, miejsce powstania, dukt pisma Napisanie tego kodeksu datuje się odpowiednio: raczej na VIII niż na IX wiek, na VIII-IX wiek lub na przełom VIII i IX wiekuE. Steinmeyer, E. Sievers, Die althochdeutschen Glossen, t. V, s. 29, przyp. 4.. Za miejsce powstania uznaje się Niemcy, w którymś ze skryptoriów z rejonu Moguncji lub (czego jednak nie da się udowodnićF.