Rękopis wraz z trzema innymi manuskryptami (również zawierającymi teksty prac Jordanesa) spłonął w pożarze domu wydawcy Romany i Getiki w serii Monumenta Germaniae Historica Theodora Mommsena w nocy z 15 na 16 lipca 1880 roku w CharlottenburguCodices Latini Antiquiores VIII, s. 56; M. Kautz, Wien, Österreichische Nationalbibliothek. Cod. 203 (olim Hist. prof. 652) – Wissenschaftliche Beschreibung, Bibliotheca Lauresheimensis digital, bibliotheca-laureshamensis-digital.de, s. 1–2; S. Bertelli, Sul frammento dei Getica, s. 2 i przyp. 8: błędnie 12 lipca..
Kwestia fragmentu lozańskiego (Ms. 398) Na początku XX wieku Marius Besson odnalazł fragment jednej karty starego średniowiecznego manuskryptuS. Bertelli, Sul frammento dei Getica, s. 2 i przyp. 9 i 10. w Musée historiographie vaudoiseZałożonym w 1896 roku przez Paula Vionneta.. Urywek ten został przekazany do Biblioteki Kantonalnej i Uniwersyteckiej w Lozannie i otrzymał sygnaturę Ms. 398, pod którą jest obecnie znanyS. Bertelli, Sul frammento dei Getica, s. 2.. Po obu stronach karty znajdują się fragmenty 60 rozdziału Getiki Jordanesa zapisane minuskułą anglosaską, dlatego Besson uznał ten urywek za jedną z zagubionych kart kodeksu heidelberskiegoS. Bertelli, Sul frammento dei Getica, s. 3..