1170)
Młode dziewczęta, których przeznaczeniem było wyjście za mąż, uczyły się wykonywania prac w gospodarstwie domowym. Często były oddawane na służbę do obcych rodzin, gdzie wykonywały prace gospodarskie, aby uzbierać na posag. Gdy dorosły, były oddawane do terminu (przyuczenia do zawodu) u mistrza (mistrzyni) w „wybranej” specjalności. Przędzenie było jednym z tradycyjnych kobiecych rzemiosł. Początkowo przędzenie odbywało się za pomocą kądzieli i wrzeciona; kołowrotek zaczął być używany pod koniec średniowiecza. Przez większość średniowiecza (aż do upowszechnienia się piwa chmielowego) warzeniem piwa zajmowały się głównie kobietySchaus, s. 13.; było to zajęcie, które mogło być wykonywane w domu. Od mężatek najczęściej oczekiwano, że będą pomagać swoim mężom w ich zajęciach. Ułatwiał to fakt, że wiele z tych zajęć było wykonywanych w domu lub w jego pobliżuSchaus, s. 44.. Są jednak również świadectwa z okresu późnego średniowiecza, że kobiety zajmowały się działalnością, która nie była związana z działalnością ich mężów.