Laura Meozzi (ur. 5 stycznia 1873 we Florencji, zm. 30 sierpnia 1951 w Pogrzebieniu) – włoska zakonnica, pierwsza przełożona prowincjalna Zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych (salezjanek) w Polsce oraz czcigodna służebnica Boża Kościoła katolickiego.
Życiorys Pochodziła z Włoch, gdzie się urodziła jako córka zamożnej, szlacheckiej rodziny Aleksandra i Angeli Mazzoni. Tuż po narodzeniu, w 1877 rodzina przeniosła się z Florencji do Rzymu. Tam skończyła kolegium Sacro Cuore prowadzone przez Zgromadzenie Sióstr św. Doroty, a następnie rozpoczęła studia medyczne. W lipcu 1895 razem ze swoją siostrą Ritą wstąpiła do Zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych, zwanych popularnie salezjankami. Trzy lata później (1898) złożyła pierwsze śluby zakonne.
Początkowo przez 23 lata pracowała we Włoszech, głównie na Sycylii jako nauczycielka w szkołach, będąc nawet dyrektorką jednej z nich. W 1922 postanowiła wraz z pięcioma innymi siostrami (Anną Juzek, Anną Walengą, Anną Ścisłowską, Marią Mazzolli i Franciszką Barucco) udać się do Polski, do Różanegostoku. Tutaj założyła pierwszy w Polsce prowadzony przez salezjanki sierociniec dla 80 dzieci, szkołę podstawowa i średnią. W latach 1922–1940 była przełożoną domu zakonnego.