Został mianowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933.

W sierpniu 1939, wobec zagrożenia konfliktem zbrojnym, został zmobilizowany do macierzystego 56 pułku piechoty, a po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 w jego szeregach walczył w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Starobielsku. Stamtąd wiosną 1940 jego bliscy otrzymali nadaną przez niego pocztówkę. 24 kwietnia 1940 wraz z grupą jeńców osadzonych w Starobielsku został przewieziony do Charkowa i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Charkowie oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Pogrzebano go w bezimiennej, zbiorowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 2566.