Był autorem prac z zakresu językoznawstwa, filologii, kultury, historii Indii. Opisywał m.in. definicję hinduizmu. Zajmował się także kulturą, literaturą ormiańską i staroormiańską, a także etiopską. Był recenzentem polskich przekładów z literatury indyjskiej. Od 1959 był w komitecie redakcyjnym „Rocznika Orientalistycznego”. Od 1930 był współpracownikiem Komisji Orientalistycznej Polskiej Akademii Umiejętności. Od 1960 był członkiem Komitetu Orientalistycznego Polskiej Akademii Nauk oraz członkiem Rady Naukowej Orientalistyki PAN, od 1970 członkiem Komisji Naukowej przy zarządzie głównym Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego. Był członkiem zespołu rzeczoznawców naukowych Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej dla Pracowników Nauki i Zespołu Rzeczoznawców Filologii Orientalnej. Należał do Polskiego Towarzystwo Językoznawczego od 1924 (podczas walnego zgromadzenia PTJ 2 kwietnia 1979 w Krakowie przez aklamację przyznano mu tytuł członka honorowego Towarzystwa), Polskiego Towarzystwa Filozoficznego (od 1946 do 1951 wiceprezes oddziału PTF w Toruniu), Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego od 1925, Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1946. Publikował w pismach „Problemy”, „Drogista”. „Poradnik Językowy”, „Język Polski”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Eugeniusz Słuszkiewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.