Jerzy Kozarzewski, ps. „Konrad“ (ur. 21 października 1913, zm. 1 lutego 1996P. Chrzczonowicz, Wspomnienie o Jerzym Kozarzewskim, poecie, prawnuku Norwida, „Studia Norwdiana“, 1997–1998, 15-16, s. 65, 71.) – polski poeta, żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych, więzień Mauthausen, działacz społeczny, twórca Ogniska Muzycznego w Nysie.
Życiorys Urodził się w 1913 w Trawnikach Lubelskich. Matka (Janina) była nauczycielką, ojciec chemikiem. Był po kądzieli prawnukiem brata Cypriana Norwida – KsaweregoP. Chrzczonowicz, Wspomnienie o Jerzym Kozarzewskim, poecie, prawnuku Norwida, „Studia Norwdiana“, 1997–1998, 15-16, s. 65-66.. Dzieciństwo spędził w Piotrkowie Trybunalskim, studiował w Szkole Głównej Handlowej. Tutaj ukończył gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w 1931. Do 1937 studiował w Wyższej Szkole Handlowej. Następnie podjął pracę w Zakładach Wydawniczych M. Arct, a od 1938 w Zakładach Zbrojeniowych w Stalowej WoliP. Chrzczonowicz, Wspomnienie o Jerzym Kozarzewskim, poecie, prawnuku Norwida, „Studia Norwdiana“, 1997–1998, 15-16, s. 65.. Był działaczem ONR oraz członkiem Organizacji PolskiejW.J. Muszyński, Duch młodych. Organizacja Polska i Obóz Narodowo-Radykalny w latach 1934-1944. Od studenckiej rewolty do konspiracji niepodległościowej, Warszawa 2011, s. 220, przypis nr 59.