Ukończył studia inżynierskie w Akademii Górniczej we Freibergu pod Dreznem, po których kontynuował naukę na wydziale prawa uniwersytetu w Lipsku. W kampaniach 1813 i 1814 r. walczył w szeregach armii saskiej, po czym ukończył przerwane przez wojnę studia prawnicze i do 1816 r. pracował jako pomocnik metalurga i urzędnik górniczy w Saksonii.
Następnie został zaangażowany do rozwijania tej gałęzi przemysłu przez władze Królestwa Kongresowego, które oferowały dobre warunki finansowe cenionym specjalistom saskim, uwzględniające, że wybrawszy wyjazd do pracz za granicą, musieli oni zwracać niemałe koszty studiów, odbytych na koszt rządu. W latach 1817–1828 był profesorem kieleckiej Szkoły Akademiczno-Górniczej, gdzie wykładał naukę probierczą (docymazję), uczył analizy chemicznej rud metali oraz badał polskie gatunki rud. Jednocześnie w latach 1819-1827 pracował jako urzędnik techniczny (probierz) w Głównej Dyrekcji Górniczej w Kielcach. Przejściowo w 1823 r. pełnił też urząd probierza generalnego i zawiadowcy hut w Białogonie i Niewachlowie, który oprócz tego jednego roku w latach 1819-1828 sprawowany był przez jego młodszego brata Ernesta KadenaInformacje o przebiegu zatrudnienia w latach 1817-1828 cyt. za: Andrzej J. Wójcik, Zachodni Okręg Górniczy. Studia z dziejów Geologii i górnictwa w Królestwie Polskim, Warszawa 2008, s.