Za jego czasów mennica słynęła z wartościowego bilonu srebrnego.
Na emeryturze osiadł u córki w Pilicy, gdzie spędził ostatnie lata życia, co w 1869 r. "Tygodnik Ilustrowany" skomentował następująco: "dziwnym zbiegiem okoliczności przeniósł się ze swoją rodziną na wypoczynek do miasta Pilicy położonego właśnie u źródła tej rzeki, która jego najpiękniejsze nadzieje tak bezlitośnie zburzyła". Jak pisze Zbigniew Landau, poza działalnością zawodową przez wiele lat "gromadził zbiory mineralogiczno-petrograficzne, miał też w domu bogate zbiory ptaków, motyli i chrząszczy ziem polskich, interesował się zasięgiem poszczególnych gatunków i utrzymywał ścisły kontakt z wieloma amatorami-kolekcjonerami polskimi i saskimi".
Rodzina
Jan Karol Henryk Kaden 7 sierpnia 1825 r. w katedrze kieleckiej poślubił Adelajdę Moritz (akt nr 86/1825), z którą miał co najmniej pięcioro dzieci. Spośród synów - Ernsta Ludwiga (ur. w 1826 r. w Białogonie) i Henryka (ur. w 1834 r. w Kuźniczce Nowej) – ten drugi kontynuował ojcowskie tradycje zawodowe, kończąc Akademię Górniczą we Freibergu i pracując w górnictwie w Saksonii. Córki - Natalia Karolina (ur. w 1829 r. w Zgórsku), Agnieszka Cybulska (ur. w 1832 r. w Zgórsku, zm. w 1904 r. w Częstochowie) i Domicela Kryza – wyszły za Polaków. Po śmierci brata w 1846 r.